Dit verhaal vertelt over La Loba, de wolfsvrouw.
Er was eens een oude vrouw die beenderen van wolven verzamelt en vervolgens een heel geraamte van deze wolvenbeenderen construeert.
Wanneer het laatste botje op zijn plaats zit, gaat zij bij het vuur zitten en denkt na over welk lied zij zal zingen.
En wanneer ze het zeker weet, gaat ze boven haar criatura staan, strekt haar armen uit en begint te zingen.
Er komt weer vlees op de ribben en dijbenen van de wolf, en er groeit weer haar op het schepsel.
De oude vrouw blijft zingen,
net zolang tot de staart krult en het wolvenschepsel begint te ademen.
Dan zingt zij extra krachtig tot de grond ervan trilt en de wolf de ogen opent.
Terwijl de vrouw blijft zingen, springt de wolf op en verandert de wolf in een lachende vrouw die vrij naar de horizon rent.
Dit verhaal inspireerde mij om dit metalen masker te maken.
Het is een grote uitdaging om vanuit een platte metalen plaat een driedimensionale vorm te maken. Met de slag van een hamer op de plaat en het aambeeld als solide basis heb je de tools om een nieuwe spannende vorm te creëren.
Er is een Digital met dit beeld als uitgangspunt.
